nagłówek

BONIFRATRZY

Andrzej Kedziora luty 09, 2013

Biskup chełmski Mikołaj Świrski sprowadził ich najpierw do Krasnegostawu, skąd po 8 latach, w 1657przenieśli się  do Zamościa, a 27 IV 1660 położono kamień węgielny pod drewniany kościół i klasztor. Powołani do pielęgnowania chorych, prowadzili szpital. Pełni poświęcenia zakonnicy w charakterystycznych szpiczastych kapturach pomagali także pozostałym szpitalom. Utrzymywali się prawie wyłącznie z jałmużny oraz funduszu 1000 zł zapisanych przez podstolego Jana Tuszyńskiego (1690). Dobrzy bracia wzgl. Bracia Miłosierni mieszkali i prowadzili swoją działalność w skromnych zabudowaniach aż do poł. XVIII w.
Należycie obdarował ich dopiero Jan Jakub Zamoyski. W 1756-73 zbudowano murowany klasztor wg proj. Jerzego de Kawe, nieregularny piętrowy, o trapezowatym planie (rozszerzająca się ulica), jak pisano później murowany w kwadrat na piętro. Jako pierwsze powstało skrzydło płd. - szpitalne, najpóźniej część płn.-wsch. łącząca klasztor z kościołem (pocz. XIX w.). Zakonnicy użytkowali 14 pomieszczeń (cele, refektarz, kuchnia). Na obszerny dziedziniec prowadził początkowo wjazd od str. wsch., a od zach. przejezdna brama. Wirydarz urozmaicał malowniczy, piętrowy krużganek. Całość wieńczył znajdujący się w płd.-wsch. narożu kościół p.w. św. Krzyża. Znane są nazwiska przeorów z 1678 - Rafał Ichnatowski, 1709 - Bonawentura Wierzbicki i 1730 - Matousz Piątkiewicz.
Szybko - spośród kilkunastu placówek - zamojska stała się po Warszawie i Krakowie największą w Polsce. 2-3 kapłanów i ponad 10 braci - laików, tercjarz, prowadziło szpital dla przeszło 30 chorych - jedyny w ówczesnym wojew. bełskim. Sławę klasztoru niósł słynący łaskami obraz Matki Boskiej Bonifraterskiej (Cudowne obrazy) i studzienka z cudowną wodą o podobno leczniczych właściwościach. Wcześniej natomiast (1675), bonifrat Marcin Nahorecki odzyskał zdrowie dzięki MB Chełmskiej (Pitawal zamojski). W Zamościu doktorat z medycyny (czasem podaje się, że z filozofii) uzyskał b. prowincjał zgromadzenia Paschal Stirzelheimer (1765), później lekarz w szpitalu dla obłąkanych.
10 III 1784 skasowano klasztor. 16 chorych, sprzęty szpitalne (nie nadające się do użytku spalono) przejęły Siostry Miłosierdzia. Pozostałe po bonifratrach zabudowania znane są dzisiaj jako Podkarpie.

Czytany 521 razy Ostatnio zmieniany niedziela, 09 lipiec 2017 17:34

Kolejne artykuły

Liczby Zamościopedii

Hasła

 

Ilustracje

 

Rozwijana od dni

 

15782511

Wyświetleń