nagłówek

CUKIERNIA ŁADYŃSKIEGO

Andrzej Kedziora grudzień 30, 2012

Przybyły w 1938 z Warszawy Ryszard Ładyński prowadził cukiernię (ul. Staszica 7 - wcześniej tam tzw. "słodkie Żydy"), a od 1939 również wytwórnię (ul. Zarwanica 5), na kilkanaście miesięcy zabrane przez Niemców. Posiadała oryginalny nowoczesny fronton, a salce konsumpcyjnej barwne kasetony (kwiaty). W 1944 firma Ładyńskiego zatrudniała 11 osób, od 1 IV 1948 jako Wytwórnia Wafli Cukierków i Herbatników na ul. Bazyliańskiej 4 (1950 - 8 osób), w innym dokumencie z t.r. Wytwórnia słodyczy, ul. Staszica 7. W 1949 cukiernię zabrano na bar mleczny, jego zakład w 1951 przekazano PSS, zlikwidowano dział karmelarski. Zwrócony został w 1957 (PSS chciał tam urządzić magiel).
Przy ul. Żeromskiego 6 z ciastkarnią na zapleczu urządzono - tę niezwykle popularną przez ponad 30 lat cukiernię a faktycznie mały, ciasny sklepik. Przez długie lata ciastka rozwożono charakterystyczną rykszą. W 1959 w sezonie produkowano 6 tys. kg lodów, a w poł. l. 70. 20 rodzajów ciastek, 7 lodów oraz półtrwałe babki, strucle, suchary, w pamięci zamościan przetrwał m.in. sernik wiedeński. Sława wyrobów Ładyńskiego wykraczała poza granice miasta. Charakterystyczny był widok zawsze stojących latem w cieniu Domu Centralnego ludzi z lodami.
U Ładyńskiego pracowała renomowana cukierniczka Zofia Michniewicz, u której zawodu uczyła  się Bogusława Kowal. Po śmierci Ładyńskiego w 1980-91 cukiernię w tym miejscu prowadzili  Bogusława i Zbigniew Kowalowie. 

Czytany 1360 razy Ostatnio zmieniany poniedziałek, 24 czerwiec 2019 17:26

Kolejne artykuły

Liczby Zamościopedii

Hasła

 

Ilustracje

 

Rozwijana od dni

 

15957497

Wyświetleń