Ur. w Rydze, Rosjanka, z d. Awierin, posiadała dyplom nauczycielki, też studia muzyczne w Moskwie, w 1916-17 słuchaczka kursów  na tamtejszej filharmonii. W 1918 wyszła za mąż za lekarza Stanisława Branickiego, w 1921 zamieszkali w Polsce, najpierw w Stanisławowie, od 1926 w Zamościu. W 1942 uciekli do Warszawy, w VI 1945 powrócili do Zamościa. W 1951-62 uczyła gry na fortepianie w zamojskiej szkole muzycznej, występowała w okolicznościowych koncertach (akompaniament). Wg jej współczesnych niezmiennie usiłująca utrzymać siebie w młodej kondycji. Spoczywa na cmentarzu w Nadarzynie.

  * W materiałach też jako Lubow, ur. w 1890 i 1885, w Jiekatynburgu. Neofitka.