Ur. w Radziwiłłmontach. Dyplom uzyskał w 1918 w Moskwie. Był lekarzem w V syberyjskiej dywizji. W 1921 wrócił do Polski, pracował w Stanisławowie. W 1926-33 był lekarzem powiat. w Zamościu, od 1926 także pracował w szpitalu zamojskim, jako ordynator na chirurgii, a w czasie okupacji także naczelnym lekarzem Ubezpieczalni. (...)

Ur. w Radziwiłłmontach. Dyplom uzyskał w 1918 w Moskwie. Był lekarzem w V syberyjskiej dywizji. W 1921 wrócił do Polski, pracował w Stanisławowie (ordynator, lekarz powiatowy), w 1926-33 był lekarzem powiatowym, od 1926 także pracował w szpitalu zamojskim, jako ordynator na chirurgii, a w czasie okupacji także naczelny lekarz Ubezpieczalni. W 1942 zamieszkał w Warszawie (praca w ZUS), po powstaniu znalazł się w obozie jenieckim. W VI 1945 wrócił do Zamościa. Organizował i był prezesem Tow. Przeciwgruźliczego, wygłaszał odczyty, uczestniczył w akcjach sanitarnych. Za namową Z. Klukowskiego spisał swoje wojenne wspomnienia, należał w swoim czasie do zapalonych graczy w domino. Mieszkał przy ul. Kościuszki 6, po wojnie w Domu Centralnym. Spoczywa na zamojskim cmentarzu (R). Jego żona była Lubomira Branicka, nauczycielka muzyki.