Żydowska organizacja komunistyczna. Pierwsza komórka Bundu miała istnieć w Zamościu już ok. 1900, liczyła ok. 40 osób, a na jej czele stał Rachmil Brandwajn. W Zamościu zawiązki ruchu robotniczego ukształtowały się z inicjatywy przedstawicieli inteligencji. Jednym z nich był przybyły do Zamościa student Naftali Margulis. Spotykano się w podcieniach, szkolenia odbywały się podczas zespołowych spacerów w stronę Nowej Osady, zbierano się w bóżnicy i po mieszkaniach. Najaktywniej żydowski Bund działał od jesieni 1905. Obok Margulesa na jego czele stał Rachmil Brondwajn i Fiszel Geliter (zm. w Nowym Jorku). Na zebrania przychodziło ok. 100 czł. Bundu, także Polacy i odwrotnie.
Do poł.  l. 20. "bundowską twierdzą"  były związki zawodowe. Po 1930 zamojskim "bundowcom" przewodził Mathias Altberg "kulawy Maciek". Pogrzeb Bundowca był pretekstem do manifestacji, w 1937 pogrzeb Herszka Orensztajna zgromadził 600 osób. Posiadali swojego przestawiciela w Radzie Miejskiej aż do woiny (ławnik). Negatywną rolę komuniści z Bundu odegrali w 1939 w czasie krótkiej okupacji sowieckiej.