Wymienia się w Polsce kilkanaście miejsc z cząstką Krzyża Chrystusa, pomijając jednak Zamość. Relikwie Drzewa Krzyża św. znajdują się w Skarbcu katedry oraz kościele p.w. św. Krzyża. Kolegiackie były już w XVII w., o ich autentyczności zaświadczała watykańska pieczęć. Obydwie relikwie Drzewo i Cierń, jak pisze Rudomicz, znajdowały się wówczas w pałacu Zamoyskich (w 1662 udostępniał je franciszkanom Sobiepan). Relikwiarz w formie monstrancji promienistej ufundował w 1738 infułat Jakub Arakiełowicz, podobnie jak dla Ciernia z Korony Chrystusa.
Relikwiarz barokowy (58,5 cm, srebro złocone) w formie monstrancji promienistej – gloria z 8 zagęszczonych wiązek promieni. Relikwia w owalnej  puszce w krzyżu z kryształu górskiego, z ornamentem z pereł. W zwieńczeniu aniołki z veraikonem i narzędziami Męki Pańskiej, także na nodusie (główki) i na stopie relikwiarza. Eksponowany w skarbcu katedralnym.
Znajdują się także w kościele św. Krzyża (ołtarz boczny po prawej stronie), 21 XI 1947 relikwiarzyk z cząstką Drzewa Krzyża Św., przekazał ks. Edward Mikołajun poświadczając pod przysięgą ich autentyczność. Od tego roku podawano je tam do ucałowania.
W 1714 w inwentarzu kolegiackiej Kaplicy Zwiastowania wymieniano wielki krzyż srebrny z drzewem Krzyża Świętego.