Do Zamościa przybył po studiach w Krakowie, zabrany przez rektora Akademii tu promowany na dr filozofii. Od 1739 aż do zamknięcia uczelni (45 lat) wykładając poetykę, logikę, fizykę i teologię. W Zamościu został też doktorem teologii i praw (1751, 1753). Prócz godności rektora (między 1750-65) pełnił też urzędy dziekana trzech wydziałów (najwcześniej filozofii, najdłużej teologii). Był kanonikiem (zamojskim i chełmskim), od 1768 scholastykiem i do końca zarządzał majątkiem Akademii. Po I-szym zaborze za zezwoleniem Stolicy Apostolskiej mianowany został koadiutorem pozostałego za granicą infułata Trembińskiego, pełniąc tę funkcję do śmierci. 
Jego trudem i znacznymi kosztami przywrócona została skasowana kapituła (jemu godność scholastyka), przewodniczył jej posiedzeniom. Ofiarował 3 tys. zł na odnowienie drukarni, Kolegiacie zapisał bibliotekę. Drukował w Zamościu co najmniej 5 prac. Był również kapelanem kościoła św. Katarzyny, proboszczem w Goraju i Tarnogrodzie, gdzie zmarł (5 m-cy przed infułatem, nie doczekując tak mu należnego tytułu).

 * Podczas koronacji Stanisława Augusta wystąpił czerwonej todze w otoczeniu dziekanów i bedelów niosących berła. Król wysłuchał go i podał mu rękę.