Ur. w Jeżowie (Kijowskie), w Zamościu zamieszkał w 1926, ukończył gimnazjum, (1935), studiował na Politechnice Lwowskiej i Gliwickiej (mgr inż. mechanik ciepłownictwa), syn Romana (1890-1963), urzędnika kolejowego (kasjer towarowy), który wspólnie z nim w 1940 założył w Zamościu przedsiębiorstwo spedycyjno-transportowe "Roman Moteka i syn". Po wojnie uczył w gimnazjum żeńskim (fizyka, matematyka) i szkole przemysłowej, w 1949-55 był szefem Centralnego Laboratorium przy  klinkierni w Izbicy, następnie z-cą dyrektora Zamojskich Klinkierni Drogowych (do 1980). Jednocześnie uczył przez wiele lat w Technikum Mechaniczno-Elektrycznym, także w PLSP, w TSWL. Był czł. MRN, działaczem NOT. Przekazał do muzeum drogownictwa cenny tachimetr z 1840.