Na Przedmieściu Lubelskim wymieniana była w okresie staropolskim, wzmiankowana już w 1636 i 1656 - b.d. Ulica Skałka, Górna - w pobliżu muru i drogi publicznej, innym razem wymieniana przy okazji ul. Skierbieszowskiej (w tyle Skałki). Nazwa wskazuje na istnienie kamienia w tym miejscu. W XVIII w. rozróżniana Skałka Górna i Skałka Dolna.
Na mapie austriackiej z 1777 u zbiegu ul. Peowiaków i Przemysłowej prostokąt (ok. 1 ha) oznaczony jako teren "odkrywkowy" być może domniemana Skałka, wokół której znajdowała się zabudowa. Skałka łączona jest też z Przedmieściem Szczebrzeskim, za pałacem - w 1777 ponad 300 m na zach. od tylnej oficyny podobnie oznaczone wyrobisko, a w 1817 oznaczonym jako kamień twardy.
Wymieniane są domy na Skałce (w 1727 znajdujemy zapis na domu na Skałce). W 1691 - 34 domy, 1696 liczyła 32 nieruchomości, w tym 5 chałup, 14 lepianek, 3 folwarki i aż 10 ogrodów, 1770 - 33 domy. Zwykle zamieszkiwało tam ok. 200 osób, m.in. muzyk, piwowar, sukiennik, bednarz, wachmistrz.