Powstała na pocz. XX w., nazwę nosi od 1927 - boczna ul. Partyzantów, początkowo krótsza, później aż do ul. Wyszyńskiego (l. 30.), po wybud. osiedla znowu krótsza. W 1937 zamieszkała przez 190 osób. Przy tej ulicy mieszkał poeta Jan Sztern (osobne hasło).
Wyróżniał się duży dom nr 2 na zapleczu kamienicy Rydzewskich, z k. XIX w., z 2-spod. dachem, 7-osiowy o 12 izbach, z niskim gankiem, wyróżniał się detalem (okna z nadprożami,  profilowane końce belek, "pilastry" naroży), szalowany, przy domu pomnikowy jesion. Dom palił się 1986, następnego roku rozebrany.
Ok. 1990 stały jeszcze drewniane parterowe domy:
nr 8 - l. 20. XX w., Tomaszewskich (wysoki 2-spad. dach, mieszkalne poddasze, fasada 5-osiowa, wgłębny ganek  zamkn. półkoliście, oszklony,
nr 10 - po 1910, Skórkowie, potem Czarneccy (dach naczółkowy, szalowany. (pionowy z arkadkowym fryzem),
nr 11 - k. XIX w., Wołochów, szalowany z arkadkowym fryzem),
nr 12 - 2 p. XIX w. (przeniesiony spod  Zamościa), Bernachów (węgły z ostatkami, 1 belka w pułapie, kute zawiasy i klamki).

 * W 1981 rozebrano w ramach przetargu domy nr 17, 19 i 21 (wł. Krukowski, Kuczyńska, Sierkowski).