Jakub Wenton w 1659-84 co najmniej przez 6 lat był burmistrzem, 4 lata wójtem oraz wielokrotnie rajcą, starszym Bractwa Literackiego, właściciel kamienicy w Rynku Wielkim 7A oraz folwarku na Janowicach. Jego II żoną od 1663 była Elżbieta Celejowa, mieszczka kazimierska, właścicielka jednej z piękniejszych tam kamienic, a potem trzech spichrzów. 
Z tą samą co Jakub kamienicą od 1673 związany był Jan Wenton, być może jego brat (pochowany 1691 pod Reformatami). W aktach wójt, sędzia, prawnik, prowadził sprawy handlowe ordynata (list z Gdańska). Jego syn ks. Jan Wenton kanonik chełmski pośredniczył w sprawach ordynacji i kapituły. Wentonowie w różnym czasie posiadali w mieście także dworek w Rynku Wodnym, część kamienicy w Rynku Wielkim 3, domy na przeciw Akademii i w Rynku Świętokrzyskim.

Nie znany z imienia (Jakub?) Wenton występuje jako złotnik, który wykonał srebrną skrzynkę na otrzymane w 1702 z Krakowa relikwie Jana Kantego.

 * Pani Elżbieta Celejowa (ż. Jakuba Wentona) i panna Barbara Wentobówna (c. Jana Wentona?), wracając w 1682 z odpustu w Radecznicy utonęły w wezbranych nagłym deszczem wodach Wieprza między Deszkowicami i Wielączą. (oracja pogrzebowa odnaleziona przez J. Bartkowską)