Wg lustracji z 1591 było trzech złotników: Krzysztof, Stanisław i Ormianin Jakub Amificis, w 1657 jak na niewielkie, nowe miasto aż 7 (Jan, Kamiński, Marko, Konrad, Piotr, Tomasz, Wojciech, w 1691-97 Abram (Abraham), Irasz (Firsz, Hirsz), Jan, Juda i Stanisław, w 1709-15 sześciu i w 1821 – 2. Dom najstarszego z nich, Krzysztofa, stał przy ul. Kołłątaja (między ob. hotelem i d. Starostwem), W XVII w. miał podcienia, 2-poziomowe piwnice, rozebrany ok. 1813.
W 1642 znany był Stanisław Grabowski, w poł. XVII w. wzmiankowany był Andrzej Golliusz (w pobliżu „gildii”), ponadto złotnik poznański Franciszek. W XVII w. złotnik zamojski Jan Czarniecki ofiarował kielich Bractwu Literackiemu. W 1671 wymieniony jest Abraham Moszkowicz, w 1677 Hirsz Mendlowicz (też handel kruszczami), natomiast z pocz. XVIII w. Wenton od srebrnego relikwiarza Jana Kantego. Zamojskiemu zlotnictwu XVI - XIX w. poświęcił artykuł J. Kowalczyk (BHS, 1978 nr 3).
Od 1979 istnieje pracownia złotniczo-jubilerska przy ul. Grodzkiej 6 (Dorota Koska).
W 1642 znany był Stanisław Grabowski, w poł. XVII w. wzmiankowany był Andrzej Golliusz (w pobliżu „gildii”), ponadto złotnik poznański Franciszek. W XVII w. złotnik zamojski Jan Czarniecki ofiarował kielich Bractwu Literackiemu. W 1671 wymieniony jest Abraham Moszkowicz, w 1677 Hirsz Mendlowicz (też handel kruszczami), natomiast z pocz. XVIII w. Wenton od srebrnego relikwiarza Jana Kantego. Zamojskiemu zlotnictwu XVI - XIX w. poświęcił artykuł J. Kowalczyk (BHS, 1978 nr 3).
Od 1979 istnieje pracownia złotniczo-jubilerska przy ul. Grodzkiej 6 (Dorota Koska).
