nagłówek

SKOTNICKI HENRYK JAKUB (1898-1972) okulista, dr medycyny, działacz kulturalny

Andrzej Kedziora styczeń 15, 2013

Ur. w Warszawie, gdzie ukończył w 1915 gimnazjum, a na uniwersytecie w 1922 uzyskał dyplom lekarza. Doświadczenia okulistyczne zdobywał w 1923 w klinice w Wiedniu, przez kilka lat pracował w szpitalu pińskim. W 1929-36 jako lekarz Ligi Narodów przebywał w Persji, gdzie leczył m.in. szacha Iranu Rezę Pahlewiego. Brał udział w życiu kulturalnym tamtejszej Polonii. W Zamościu osiadł w VII 1937, posiadał dom przy ul. Kasprowicza 4, gdzie prowadził prywatną klinikę, pracował też w ubezpieczalni. Ze względu na pochodzenie od 1942 ukrywał się na aryjskich papierach we Lwowie i Krakowie. W 1944 wrócił do Zamościa, walczył na froncie, w 1944-45 był naczelnym lekarzem zamojskiej Szkoły Lotniczej. Stanął na czele utworzonego w 1949 pogotowia ratunkowego. W 1950 zorganizował oddział okulistyczny i był przez 18 lat jego ordynatorem, odszedł 1 V 1968 na fali antysemickich nastrojów. Cieszył się opinią dobrego specjalisty, z dużym doświadczeniem operacyjnym, m.in. przywrócił wzrok od 17 lat niewidomemu wskutek wybuchu granatu Józefowi Ch. z Bidaczowa (1962). Ostatnie lata pracował w lecznictwie kolejowym.
Był czołową postacią powojennego życia kulturalnego, prezesem Tow. Miłośników Sztuki (1947-48), przewodniczył komitetowi obchodów Mickiewiczowskich. Współorganizator Klubu Inteligencji (1957 prezes, od 1963 wiceprezes), organizator sekcji kulturalno-oświatowej przy klubie (1959) i kabaretu. W 1961 napisano, że prawie jednoosobowo prowadził działalność tego Klubu, (dwa lata temu zorganizowałem sekcję kulturalno-oświatową i jedynie ta prowadzi działalność). Był kier. artystycznym Teatru Ziemi Zamojskiej, autorem wspomnień o powojennym życiu kulturalnym ("Kamena" 1964 nr 16) i artykułu o pracy pogotowia ("Zdrowie Publiczne" 1951 nr 30), wygłaszał odczyty (m.in. o lotach kosmicznych - 200 osób, o Miczurinie). Działał w "Caritasie".
W 1948 jako drugi w Zamościu posiadał I kat. szachową, grał w Klubie Szachowym, "Ogniwie" i PDK. W Mistrzostwach Okręgu zajął V m. (1954), był mistrzem Zamościa (1948) i wicemistrzem powiatu (1970). Znał nie tylko francuski, angielski, niemiecki i rosyjski, ale również perski. Malarz amator. Spoczywa na zamojskim cmentarzu (W). Syn Antoni (osobne hasło), córka Barbara mieszkała we Francji, tam zm. 2019, była pracownikiem ONZ.

Czytany 604 razy Ostatnio zmieniany sobota, 08 luty 2020 13:11

Kolejne artykuły

Liczby Zamościopedii

Hasła

 

Ilustracje

 

Rozwijana od dni

 

16996164

Wyświetleń